11 Οκτωβρίου 2019

Λέρος 10 Νοεμβρίου 1943

Frantsesko DiPierro

Βιωματικές Πολεμικές Ιστορίες

Αγαπητέ μου πάτερα, εδώ και δύο μήνες υπηρετώ στην απομακρυσμένη Λέρο ως ναύτης στην Β. Δυτική ναυτική πυροβολαρχία Farinata ή Μάρκελο . Βρίσκεται σε υψόμετρο 262 μέτρων από την θάλασσα. Όλα εδώ είναι δύσκολα … Όλα είναι διαφορετικά πλέον από το προηγούμενο γράμμα που σας είχα στείλει…θυμάσαι, τότε που ακόμα ζούσε και η μαμά.

Αγαπητέ πάτερα, τα πράγματα άλλαξαν για εμάς. Τον τελευταίο καιρό όλοι γνωρίζαμε ότι ο εχθρός μας ήταν οι Άγγλοι. Αυτοί ερχόντουσαν με τα αεροπλάνα τους και μας βομβάρδιζαν τις νύχτες. Όμως τον τελευταίο μήνα το σκηνικό άλλαξε και δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται … Τώρα τα Γερμανικά στούκας μας βομβαρδίζουν και οι Άγγλοι βρίσκονται στα ίδια χαρακώματα με εμάς!

Frantsesko DiPierro

Έχω χάσει τις μέρες και τις ώρες …πρωί και βράδυ τα εχθρικά αεροπλάνα βρίσκονται πάνω από τα κεφάλια μας. Χθες τραυματίστηκε και ο Giovanni. Ήταν το παλικάρι στο διπλανό χαράκωμα. Τον βρήκε στο πόδι ένα αδέσποτο βλήμα και ούρλιαζε, βόγκαγε από τους πόνους. Τον μετέφεραν επάνω σε μια σανίδα στο υπόγειο νοσοκομείο του Porto Lago . Aπο τότε δεν τον έχω ξαναδεί … είναι ο δέκατος πέμπτος φίλος που χάνουμε τον τελευταίο καιρό και έχουμε μείνει λίγοι και φοβισμένοι! Έχουμε να κοιμηθούμε πολλές πολλές μέρες, και το φαγητό το τρώμε όρθιοι στα χαρακώματα και πολλές φορές δεν έρχεται καθόλου. Το νερό είναι λιγοστό και δεν φτάνει για όλους. Αγαπητέ πατέρα, ξέρω ότι με αυτά που σου γράφω σε στεναχωρώ αλλά δεν ξέρω σε ποιον να τα πω και ποιος να με πονέσει. Περνάμε δύσκολα πάνω σ’ αυτό το βουνό και δεν καταλαβαίνω γιατί γίνονται όλα αυτά…

Έχω καιρό να πάρω γράμμα από τον αδελφό μου τον μεγάλο και ανησυχώ … Άκουσα από τον Λοχαγό Accolla F ότι μια δικιά μας νηοπομπή προχθές έπεσε πάνω σε νάρκες. Ελπίζω ο Roberto να είναι καλά γιατί δεν θα αντέξω και άλλη απώλεια… Φοβάμαι.. και ξέρω ότι με αυτά τα λόγια μου δεν σε κάνω υπερήφανο! Όμως φοβάμαι πατέρα να πάω μόνος το βράδυ στην μακρινή σκοπιά. Απέχει από τον στρατώνα σχεδόν 2 χιλιόμετρα, βρίσκεται στην άλλη άκρη του βουνού. Είναι σαν μια μοναχική αετοφωλιά στημένη πάνω σε ένα γκρεμό και βλέπει την θάλασσα! Φυσάει από παντού, φυσάει συνέχεια και εγώ κρυώνω και φοβάμαι. Δεν θέλω να πηγαίνω εκεί, αλλά δεν γίνεται και διαφορετικά

Άκουσα τον λοχαγό μας να λέει ότι περιμένουν από τους Γερμανούς χερσαία επίθεση. Τρομάζω όταν σκέφτομαι ότι ίσως να είναι το τελευταίο μου γράμμα και ότι μπορεί να μην σας ξαναδώ! Να προσέχεις σε παρακαλώ τον μικρό μας και να μου φιλήσεις την Καρμέλα!! Να τους πεις ότι τους αγαπώ και ελπίζω με την βοήθεια του Θεού να είμαστε σύντομα και πάλι μαζί.

Με σεβασμό και αγάπη

ο γιός σου.

Please type here to search text and press enter.

  • Ελληνικά
  • English
Dismiss ad

This will close in 20 seconds

Fortification of Leros

Among the islands of the Dodecanese, Leros, due to its geographical position in the eastern Mediterranean and its special morphology, was chosen for the creation of Italy's main air and naval base in the Dodecanese.

The purpose was purely strategic: the fortification of Leros and the creation of a large military base ensured the Italians control of an area of ​​vital interest to the Great Powers. This Base, according to the planning, would have facilities for the Navy, the Air Force and the Army, as well as the necessary workshops of private companies manufacturing military equipment.

The main construction projects of the Italians in Leros, for the fortification and defense of the island, were carried out as early as 1923 and were completed at the end of the 1930s.

Among these are:

  • "Gianni Rossetti" Seaplane Base in the area of ​​Lepida 
  • Submarine Base in the adjacent area of ​​Aghios Georgios
  • New town of Portolago (nowadays Lakki), created in order to cover the housing needs created by the construction of the Aeronautical Base
  • Centro Radio Lero – the installation of the Italian telecommunications center in the area of ​​Aghios Nikolaos in Lakki
  • The headquarters of FAM - DICAT, the “FAM -  Fronte A Mare” - Coastal Defense Command and the “DICAT - Difesa Contraerea Territoriale” -  Anti-Aircraft Land Defense Command on Mount Patella, with the unique installation of the Aerophone and the Acoustic - Parabolic Wall

Along with the other defense installations of Leros, the fortification of the island with artillery began already in the mid-1920s, initially mainly for naval defense. Gradually, until the middle and mainly at the end of the 1930s, 103 guns of caliber from 76mm to 152mm were installed on almost all the heights of Leros, most of them from decommissioned battleships and cruisers of the Italian Navy from WW I, composing a network of 25 batteries, responsible for the defense of the island, both from the sea and from the air. Along with the construction of the gun emplacements, other military facilities were developed in each artillery barracks, such as material and ammunition storages, shelters, barracks and logistics buildings, as well as various other facilities. The defense network of Leros is considered a model of interwar fortification architecture (1918 – 1939).

Especially since 1936, when military zones were officially created on the island, fenced with barbed wire, the mountains and heights of Leros acquired a purely military character. The granting of compensation stops, since the cutting of the bushes was first prohibited by decree, and thus the fields were turned into forest land, and by extension they are considered the property of the Italian State. Thus, livestock breeders and farmers, losing their properties, are forced to resort to day labor, since there is indeed a lack of labor force, due to the excessive number of projects in progress. For the construction of the defense and public works of Leros, artisans are transferred from Italy, with a daily wage of 40-50 italian lire, while the Greeks receive 6-10 italian lire.

The outbreak of World War II led to the expansion and improvement, on a large scale, of military installations, but this was opposed to economic criteria and above all the lack of availability of means and the difficulties in maritime transportations. The serious shortcomings of the hasty Italian military preparation led to the dispersion of the scarce available means in many areas, all of them of high importance and therefore did not allow the care imposed on any of them.

Thus, in the Dodecanese, although the level of preparation could be described as satisfactory, in relation to infrastructure and logistics facilities, the field of armaments, and especially that of Artillery, lagged far behind, since the Dodecanese had been sent almost exclusively old-style and dissimilar weapons caliber, which did not allow the organization of defense to develop to a sufficient and satisfactory degree, which will have a huge impact on the events of September - November 1943.

Dismiss ad

This will close in 0 seconds